Yüreğim yaralandı, gözüyün bakışından, (1)
Vücûdum ateş oldu, aşkıyın yakışından, (2)
Dünyâları sel aldı, muhabbet akışından.
Bedenim canlı gemi, Nûhun tûfânı oldu,
Dünyâ ile âhiret, yürek kanından doldu;
Karşında dura dura, iliğim suya kesti,
Yüzümde kan kalmadı, rengim sarardı, soldu.
Derde düştüm, imkânsız; kaanûnu yok, erkânsız,
Şaşkın şaşkın gezerim, yurd ile yuvam yoktur,
Her kuşun durağı var, ben kalmışım mekânsız.
Düştüm ıssız diyâra, gaaiboldu bedenim,
Gözüme sen göründün, nere gitti bu tenim?
Merhamet eyle bana, ocağına ben düştüm,
Cihânı ateş aldı, yanıp yanıp tütenim.
Senin için ey Dilber! bu (Emre)nin feryadı,
Yüzünden perdeyi aç, kana kana seyretsin,
Vârını sana verdi, anca söylenir adı. (3)
Kendini gaaibeder, sen aklına düştükçe,
Temâs eyliyor ceryan, seninle görüştükce;
Yüzünden batmaz güneş, çünkü tükendi gece.
Zapteden: Selim Akgül
Saat:11.55
(1) Senin gözünün.
(2) Senin aşkının.
(3) Anca = Ancak. 25.12.1954