Ne kadar sırrullah, bizdeki beden…
Gizli mânâları, hep siper eden…
Mevlâ âleminin, her yolcuları,
Bir adım atamaz, bizi görmeden.
Gönül yarasına, derman bizdedir,
Şifâyı öğreten, Lokman bizdedir;
Günâhını bilip, tövbe edene,
Hazineler saklar, Rahman bizdedir.
Gözümüzdür mîraç edene, (Burak),
Hak, içinde durur, değildir uzak;
Göklerin yüzüne, bakan duymuş mu?
Kul dilinden dâim, söyler (Enelhak!)
Dilimizden diyor, Fir’avn değiliz,
Damlamız kayboldu, olunca deniz;
İki kaş ortası, baksan, gösterir,
Sözümüzdür Mevlâ ellerine iz,
Âşık olan, duyup, ediyor tâkip;
Hazmedene hâldir, değil acâip;
Bâzı, güneş olur, çıkarız yüze,
Gözünü yumana, oluruz gaaip,
Kim ki küfrederse, veririz afat,
Bizden tecellîdir, nice bin sıfat…
Gönlümüzden dâim, taksîm oluyor
Diri olanlara, ölmedik hayat.
Otuziki harften, bizim adımız,
(Yanıp kül olmak)tır, hep irşâdımız;
(Emre) ile birgün oluruz gaaip,
Çok dimağda kalır, bitmez, tadımız.
Zapteden: Selim Akgül, Ayten Kutkan.
Saat:12.40
30.12.1954