Aşk, içerimden kaynar,
Sevdâsı, sanırım nâr;
Gönlümü teslîm ettim,
Canımı aldı, oynar.
Düşünürüm her gece,
Ben tutuştum görünce;
Candan âşık, ben oldum,
O eyledi eğlence.
Acebâ essah mıdır? (1)
Benim suçum âh mıdır?
Mâşûkumdur, şüphem yok,
Bilmez, der: (Allah mıdır?)
Pençesindedir canım,
Öyle sever Cânânım;
Her âlem inkâr etse,
Bozulur mu Îmânım?
(Belî)dendir ikrârım,
Gönüldendir karârım;
Dilimden söyler iken,
Gözüm ile ararım.
Bana gösteren, kendi,
Aklımdan eren, kendi;
Bu (Emre)nin gözünden
Yüzünü gören, kendi.
Odur akta, karada,
Karışıktır her tada;
Bilen, bilmiyen kendi,
(Emre) yoktur arada.
Ölünce, etti visâl,
Ahmed gösterdi misâl;
(Emre)yi teslîm aldı,
Görünüşü: bir hayâl.
Zapteden: Selim Akgül.
Saat:18.00
Erzurum yolunda, otomobilde doğmuştur.
(1) Essah – doğru, sahih, ciddî. 3.1.1955