Yâ Muhammed! Yâ Mustafa!
Sen gönlüme koydun safâ;
Mevlâ, girdi bu kalbime,
Bilmem secde ne tarafa?
Ömrüm geçer güle güle,
Döndüm dökülmedik güle;
Her dakîkam namaz oldu,
İki gözüm, oldu Kıble.
Âşıklara ben’im Minber;
Mevlâ, benimle berâber;
Âlemlere veriyorum
Gizli ilimlerden haber.
Muhît oldum dört bucağı,
Cennet elindeki bağı;
Eğer isterse, çözerim.
Mânâ işitir kulağı.
Onlar yanar benim gibi,
Okur Ledünnî Mektebi;
Çalışır da ikmâl eder
Nice dîni, dört mezhebi.
Kılar (Salât-ı Dâimûn),
Seyrân-eyler, olur meftun;
Yaradandan aşk olmazsa,
Bitmez, bu yol, gaayet uzun.
İşit: yakın senden sana,
Canı teslîm eyle Ona;
(Emre)! sakın senden bilme,
Şükür eyle o Rahmâna.
Zapteden: Neş’e Kayalıyük
Çiftehan, Saat:19.10
14.5.1957