Sen yarattın canı, teni,
Nasıl sevmem Cânân! seni…
Âşık ettin şükür, beni;
Hû Allah Hû! Hû Mevlâm Hû!
İhsan-ettin kolu, eli,
Gözlerinde vardır beli, (1)
Gören seni, olur deli;
Hû Allah Hû! Hû Mevlâm Hû!
Senin ile cümle cihan,
Hayat bulur, hem dahî can,
Seni gören, olur hayrân,
Hû Allah Hû! Hû Mevlâm Hû!
Senin ile olur hayat,
Binbir kodu Ahmedin, ad,
Siper tuttun sen yedi kat;
Hû Allah Hû! Hû Mevlâm Hû!
Sen kuluna verdin idrâk,
Senin ile dolu eflâk,
Seni seven, oluyor hâk;
Hû Allah Hû! Hû Mevlâm Hû!
Ne eyledin (İsmâil)i…
Seni söyler dâim dili;
Sana bakar cümle velî;
Hû Allah Hû! Hû Mevlâm Hû!
Zapteden: Fuzûle Tezcan
Namrun, Saat:15.40
(1) Bel = İşâret. 10.8.1957