Ben yürürüm yana yana,
Yolum uğrar Mevlâm, sana;
Güzelliğin methedilmez,
Nasıl etsem seni senâ?
Yüzün benzer açan güle,
Bize dönmüş güle güle;
Aşkı verdin, şâd eyledin,
Sen benzettin bir bülbüle.
Dâim çıkar feryâdımız,
Dimâğımızda tadımız;
(Kün!) deyince yaratıldık,
Âdem konuldu adımız.
Senden ayrı değiliz biz,
Biz katrayız, sensin Deniz;
Yönümüz sana doğrudur,
Sen Hâkimsin, biziz âciz.
İşitirsin ünümüzü,
Sana döndük yönümüzü;
Dâimâ berâber eyle
Ayımızı, günümüzü.
Sensin bu mülkün sâhibi,
Âşikârsın, gaaip gibi;
İçten içe inşâ ettin
Aşkı okutan mektebi.
Ediyorsun imtihanı,
Okutursun sen Kur’ânı;
Diyen sensin, duyan sensin,
Gaaiboldu (Emre) canı.
Zapteden: Kadriye Dârendeli,
Namrun, Saat:12.00
6.9.1957