Cânânım yüzüme, bakar mı ola?
Nefesi burnuma, kokar mı ola?
Durmadan akarsa, gözümün suyu,
Yüzümün kirini, yıkar mı ola?
Dağlardan büyüktür, günâhım benim,
Yüzümde duruyor, siyahım benim;
Ömrümün boyunca, feryâd edersem,
Bitip de tükenmez, bu âhım benim.
Çünkü yaralıyım, Yârin elinden,
Şifâyı umarım, Onun dilinden;
Bin canım olursa, veririm müjde,
Haber getirene, eğer, elinden.
Cenneti görürüm, gözler ağından,
Kur’ânı dinlerim, bal dudağından;
Semâda güneşi, doğdurmuş Mevlâ,
Benim Sevdiğimin, al yanağından.
Oradan geliyor, gözümün nûru,
Onunçün ağlarım, olmuyor kuru;
Bu dünyâ ehlinin, arzûsu çoktur,
Her dâim (Emre)nin, bu aşktır zoru.
Zapteden : Vasfiye Değirmenci
Saat:9.12
Not: Bu doğuş, Gaziantep yolunda, trende doğmuştur.
11.1.1958