Bakan ile görünürsün,
Yatan ile sürünürsün;
Âriflere sensin ayân,
Bilmeyene bürünürsün.
Söylenirsin her yerde ad,
Âşıkların eder feryad;
Erhamürrâhimîn sensin,
Aman, bize eyle imdat.
Güneşlerin sensin şavkı,
Sensin her sıfatın hakkı;
Arar seni, görmeyen göz,
Gine onlara da balkı.
Sen yarattın, neylesinler…
Cemâlini sen aç, Dilber!
Taştan, topraktan değildir,
Bize, gelir, Senden haber.
Değildir arzûmuz cennet,
Değildir kulundan izzet;
(Emre) ister (kalb-i selîm).
Hepimize eyle himmet.
Zapteden: Behîre Muallâ, Yaşar İsgör, Şevket Kutkan.
Saat: 22.57 – 23.04
22.12.1959