Yine beni yaktı hasret,
Tecellî eyledi kısmet;
Sabreylemek çile midir?
Tekmîl-ettir, gözüm! seyret.
Sen seyreyle doya doya,
Perdesinde yandı boya;
Görür görmez tutuş gönlüm!
Çün insansın, değil kaya.
Mâşuk-olan, böyle ister,
Yanmaz isen, bakar, küser;
Aslın gibi yan da kül ol,
Benliğinden bitsin eser.
Gözün, gönlün olsa fenâ,
Seyredersin kana kana;
Nice canlar kurban olmuş,
Sen de canı götür ona.
Bu dertlere budur derman:
Tekâmül-eylemiş îman;
Sözlerine sâdık isen,
Durmaz geçer, seyret, zaman.
Teslîm-eyle güle güle,
Hem de dahî et acele;
(Emre)! sen de çabuk davran,
Minnet etme Azrâile.
Zapteden: Şevket Kutkan
Saat:14.30
Not: Bu doğuş, Gaziantep yolunda, otomobilde doğmuştur.
12.3.1960