Ne delîldir bu âhımız…
Ondan kaçar günâhımız;
Havz-ı Kevser’de yıkadı,
Kabûl etti Allahımız.
Durmaz, konuşur sözümüz,
Onunla dolu özümüz;
Nereye baksa, görüyor
O Mâşûku bu gözümüz.
Onunla dolu başımız,
Şükür. O’dur yoldaşımız;
(Kaabe Kavseyn) olmuşdurur
Siper eyleyen kaşımız.
Dâim zikreder dilimiz,
Kalbimizde delîlimiz;
Onunla dolu, boşalmaz,
Gönül denen bu elimiz.
Ona doğru ayağımız,
Siper eder göz ağımız;
Kürsî-i Rahman olmuştur
(Tefekkür)lü dimâğımız.
Ondan kokuyor gülümüz,
Ayrılmaz oldu gönlümüz;
(Emre) ile durmaz öter
Âşık denen bülbülümüz.
Zapteden: Emine Başman.
Namrun, Saat:20.45
22.4.1960