Var mı bu dünyâda ebedî kalan?
Muhabbet eyleyip sevmesi yalan;
Nice ümitleri, bekler bu gaflet…
Sayısız saltanat, hep harâbolan.
Her tarafı dolu, gururla hülyâ,
İçinde yaşayan, sararıp sola;
Sahînin dostudur; tamah, düşmanı;
Durmadan söylüyor, duyana Mevlâ.
Birçok rengi vardır, sanırsın melek,
Gönül! sen düşmandan, isteme dilek;
Misâli bunladır: arslanla kaplan;
Öldürecek vakıt, gelir gülerek.
Bunun etrafları, kan ile dolu,
Emânet verilmiş can ile dolu;
Bilmeyip sevenin, kalbiyle beyni,
Fânî şüphe ile, zan ile dolu.
(Emre)! gözünü aç, eli uzatma,
Temiz bu aşkına, arzûlar katma;
Senin ile gezer, senin düşmanın,
Dâim uyanıktır, uyuyup yatma.
Zapteden: V. Değirmenci
30.5.1960