Eller ne diyor bize?
Taksîm-olduk her göze;
Haşrolduk Mevlâ ile,
Zannederler kepâze.
Hâlimiz acı, gaayet;
Dilimiz okur âyet;
Çıktık hapishâneden,
Harâboldu bütün sed.
Ateşe yandı perde,
Tutulunca bu derde;
Çıktı gözler önüne,
Bulduk; demeyiz: nerde?
Dâim bizimle gezer,
Canı, can ile özer;
Ekildi göz bahçesi,
Bütün dünyâyı bezer.
Yayılmıştır kokusu;
O misktir, değildir su;
(Emre) düştü ateşe.
Yok kimseden korkusu.
Çünkü kokladı gülü;
Seyrân-eder her gönlü;
Dilinden söyler Allah;
Yaşar amma, bir ölü…
Zapteden: M. Görgün, N. Yaramış.
Namrun, Saat:17.40
21.6.1960