Bakıyor melûl melûl,
Gözleri sanki bülbül;
Bakışınla dâvet-et,
Ordan hayat al gönül!
Gören, bir dahî ölmez,
Gam ile gussa bilmez;
Bir gönül aşka düşse,
Azrâil korkar, gelmez.
Hakka verir canını,
O, bilir Rahmânını;
Gök yüzünden indirir,
Felekten, kurbânını.
Böyle söyledi Allah:
Kurban ol, kalmaz günah!
Dirilir (İrfan) dağı,
Ateş-alır Beytullah.
Buna denilir (İrfân),
Gılman, hem dahî Vildan;
(Emre)nin gözündedir,
Her dâim eder seyrân.
Hayâtı bulur, gören;
Gözünü aç da öğren;
Dünyâ, âhiret yansa,
Ne sen kalır, ne de ben.
Zapteden: Kadriye Darendeli
Namrun, Saat:23.50
24.6.1960