Senin iki yüzün, güle benziyor,
Gözlerin konuşur, dile benziyor;
Aşkıyın ateşi, bir daha yanmaz,
Ebedî yaşayan küle benziyor.
Her tarafı muhît cana benziyor,
Damarlarda gezen kana benziyor;
Bütün âşıklara dağıtır haber,
Yüzü insan gibi, sana benziyor.
Âlemin üstünde, başa benziyor,
Sultan yüzüğünde taşa benziyor;
Gören senin ile, hem de görünen,
Gözlerin üstünde kaşa benziyor.
Denizler dolduran suya benziyor,
Melekler okutan huya benziyor;
Seher yellerinde dâim sallanır,
Serviyi andıran boya benziyor.
Avcının elinde ala benziyor,
Saltanat saklayan kula benziyor;
Gönül cennetinde, sanki bir ağaç,
Meyvayı besliyen dala benziyor.
Göz şâhını saklar ağa benziyor,
Kalbin etrâfında yağa benziyor;
İçinden içine, durmaz, konuşur;
Diri gül besleyen bağa benziyor.
Gönülden söyleyen dile benziyor,
(Emre) ile birdir, ele benziyor;
Öyle bir sâkîdir, dağıtır şarap,
Kâseleri sunan ele benziyor.
Zapteden: Müncibe Görgün.
Namrun, Saat:8.30
28.6.1960