Acep bu hâller nola…
Âşık-ettin her kula;
Kalıyor bu aşk, bâkî,
Bütün arzûlar sola.
Evvelâ aşktan başlar,
Yok olur orda başlar;
Olur Hacerül’esved,
Nûr olur bütün kaşlar.
Fakat lâzım tekâmül,
Kandil olur bu gönül;
Budur (makaam-ı ûlâ), (1)
Onun ismi : (tenezzül).
Kim ki gözler bir makam,
Yetişemez, kalır ham;
Ordan öte söylense,
Bozulur bütün nizam.
Etmeli muhâfaza,
Okuyup yaza yaza;
Tecellîsini görse,
Ateşe keser âzâ.
(İmran), dayanamadı,
Görüp uyanamadı;
Can fedâ lâzım iken,
Atılıp da yanmadı.
O ulaştı bizlere,
Muhammedden izlere;
(Emre)yi taksîm-etti
Ceryan tutan gözlere.
Bilmedi, oldu gaaip,
Sâhibi, oldu sâhip,
Söylüyor eğri büğrü;
Görmeyen, eder tâyip.
Zapteden: M. Görgün, Ö. Altınören, Ş. Kutkan.
Namrun, Saat:10.19
(1) Birinci Makam. 10.7.1960