Nurlara belendi dağlar,
Bülbüllere kesti bağlar;
Bu kalbimin yarasını
Gören, gülmez, dâim ağlar.
Mîras mıdır ecdâdımdan?
Anlaşılır feryâdımdan;
Göreli, haberim yoktur
Benliğimden, bu adımdan.
Nereye gitti acebâ?
Bilmem, düştüm, bir dolaba;
Ben bu aşka tutulalı,
İtâatım, oldu hebâ.
Etmiş idim çok ibâdet,
İstemiştim ondan himmet;
Dostum, yüzünü kapadı,
Dedi: (Sen geç, sonra seyret!).
Bildim, bunlar hicâb-imiş,
Yolda koyan serâb-imiş;
Dinledim nice hadîsi,
Bu bir canlı kitâb-imiş.
Okutuyor gözden göze,
Değil imiş sözden söze;
Hâlim ahvâlim değişti,
Bildiremem, noldu bize?
Kucakladı beni Dilber,
(Muhabbet)ten verdi haber;
Bu (Emre)likten geçince,
Onunla oldum berâber.
Zapteden: Müncibe Görgün, Özcan Altınören.
Namrun, Saat:19.20
14.7.1960