Seni gören, olur hacı;
Bir olan, neyler mîrâcı…
Senin için yanar bunlar,
Acı Yârabbî, sen acı!
Durmadan ederler feryad,
Dilekleri: senden murad;
Gir bunların kalblerine,
Bütün benliklerini at.
Senin ile olsun ferah,
Senin ile olur sabah;
Sana derler: (Kerem kânı),
Lûtuf, senden olur, Allah!
(Eyyûb)a ne eyledin sen:
Bütün kurda kesti beden;
Gece gündüz yalvarırım
Senin için, Yârabbî, ben.
Bilirim, edersin kabûl,
Olduk Yârabbî, sana kul;
(Emre), gözden kan akıtır:
Hepisini eyle makbûl.
Zapteden: Müncibe Görgün, Özcan Altınören.
Namrun, Saat:22.30
14.7.1960