Bakışınla çarptın, acep al mısın?
Bilmem büyü müsün, sen, bir fal mısın?
Aklımı fikrimi, bakıp, mat-ettin,
Bu can sana geçti, bir visâl misin?
Gözlerimi açsam, seyrânım sensin,
Bilemem dünyâyı, hayrânım sensin;
Nerelere gitti, edeple erkân?
Benim ibâdetim, îmânım sensin?
Bu kalbime girip, yakanım sensin,
Gözümden, gönlümden, bakanım sensin,
Unuttum cenneti, hûri, gılmânı,
Ateşler içinden, kokanım sensin.
Acep nere gitti, farz ile sünnet?
Seni seveliden, eylemem minnet;
Gönlümün bahçesi, seninle ziynet,
Saçıyın teline, takanım sensin. (1)
Bana yaklaşamaz, (Canlar alıcı),
Tamu ile Uçmak, Tûbâ Ağacı;
(Emre)nin gönlüne, sen gireliden,
Bu çarpan kalbimi, sıkanım sensin.
Zapteden: M. Görgün, Ö. Altınören, N. Özsevenler.
Namrun, Saat:23.45
(1) Senin saçının. 16.7.1960