Ateşe düşünce biz,
Bize görünür o iz;
O izi görmek için,
Helâk oldu nice diz.
Çok dizler oldu helâk,
Kirlerinden oldu pâk…
Bizde yanan ateşe,
Dayanmaz oldu eflâk.
İki cihan tutuştu,
Ateşi göğe uçtu;
Gözü kara Dilberim!
Yanan, sana kavuştu.
Gördüm sen gibi Yârı,
Teslim edince vârı;
Dilber! senin yolunda
Kurban oldu çokları.
Çok azı oldu nail,
Bu vuslat kolay değil;
Bu benlik ölmeyince,
Görmek olmadı kabil.
Çoğu düştü bu derde,
Bilgisi oldu perde;
Sen yüzünü gösterdin,
Canından geçen merde.
Gayetle merd olmalı,
Ölüp seni bulmalı,
Sana âşık gönüle,
Evvelâ kan dolmalı.
O kanlar boşalmalı,
Ölüp zevka dalmalı;
Bu canı bedel verip
Sen Dilberi almalı.
Etmeli muhafaza,
Alnına ölüm yaza;
Seni arıyan baştan,
Eksik olur mu kaza…
Durmadan gelir belâ,
Sen takdir ettin Mevlâ;
(Emre) razı olmuştur,
Bu hâl içinde kala.
1.7.1944