Can ile eder gazâ, (1)
Ateş oldu her âzâ…
Dünyalar kâtip olsa,
Meğer (2) derdini yaza.
Bu hâl aşktandır ihsan,
Nasibeyledi Rahman
Zaman gelip cihana,
Hâlimiz ola ilân.
İki cihan dolacak,
Âşık olan bulacak;
Bu aşkın ateşine
Yanmıyan kalmıyacak,
Yanacak bizim gibi,
Söylüyor aşk sahibi; (3)
Seyretsinler Mansur’a (4)
Aşk için taktı ipi.
Yandı nice evliya,
Beraber yandı boya; (5)
Acep (İsmail Emre)
Bu aşktan nasıl doya… (6)
(1) Gazâ = savaş.
(2) Meğer = ancak.
(3) Aşk sahibi = Allah.
(4) Seyretmek fiili Adana halk ağzında (“e” li mef’ul = ismin “e” hâli = mef’ulünileyh) ile kullanılır: Bir şeye seyretmek gibi.
(5) Boya = Allahın renginden boyasından, “sıbğa” sından başka bütün renkler.
(6) Doymak fiili de (ismin “den” hâli = mef’ûlün anh) ile kullanılır: aşktan doymak denir. 6.7.1944