İşte Emmi’nin kızı… (1)
Hem de şen etti bizi…
Allah gözüne koymuş
Semadan hep yıldızı.
Görenler olmuş âşık,
Yüzünde nur bulaşık;
Bilen, durmaz bakıyor,
Bu her vakıt alışık.
Sen Allahım bağışla,
Bu hal her daim kala…
Bunun güzelliğine
Hased ediyor Leylâ.
Nuru yüzünden doğar,
Kendisinde maya var;
Yüzünün zıyasından
Hasede uğruyor kar.
Bu aşk içten gelmeli,
Mâşukunu bilmeli…
Dost aşkıdır söylüyor,
Bilmiyenler der: deli!
Bilmiyenin hakkı var:
Bizi deli etti Yâr…
Dost akıla gelirse
Aşk gelir, bizi tutar.
Söyletir bendenizi
Ateşe yakar bizi…
O Dilberin iline
Biz aşktan bulduk izi.
Geldi bu aşk götürdü,
Vâr (2) defterini dürdü.
Biz o dosta âşıkız,
Eller aklınca gördü.
Ne derse desin eller,
Yürekten akan seller;
Bizi bu aşk sarınca,
Bilmiyen sarhoş beller. (3)
Aşk geldi, açtı yolu,
Yürü, ey Hakkın kulu!
(Emre)! gözünü aç, bak,
Bu yolda âşık dolu.
(1) Bay Mahmut Kükürt’ün küçük kızı.
(2) Vâr = varlık.
(3) Bellemek = zannetmek. 16.7.1944