Gelen gider durmadan,
Bu dert nedir, sormadan;
Gözlerini açar mı
Derdin tadını tadan.
Hiç bu dertten geçilmez,
Derdi tatmıyan bilmez;
Dolu kadeh içmiyen
Kendi kendine gelmez.
Her daim durur mahmur,
Daim yanmıyana zor;
Bu bâdeden içmiyen,
Uyanık değil, uyur.
Âşık! iç bundan, uyan,
Seyreyle, Dilber ayan;
Bir ateş seni yakmaz,
Gel de bu ateşe yan.
Yan da çıksın dumanın,
Gör, kalmasın gümanın;
Sana fayda eder mi
Hiç o eski imanın…
İman sana ne gerek,
Uyan da Dostu görek;
Anla: sen bir bidersin, (1)
Kendini (Gönül)e ek.
Bu sözdür sana derman,
Ekil, biçil, ol harman;
Sen “bugün, yarın…” deme,
(Emre), geçiyor zaman.
(1) Bider = tohum. 13.8.1944