Ben seni unutmadım,
Başka varlık tutmadım;
Gördüm şeker yer iken,
Çiğneyip te yutmadım.
Taddan yoktur haberim,
Ateşe döndü derim;
Ateşte yanıyorum,
İmdat eyle Dilberim!
Sendendir bütün imdat,
Bu bende olan hayat;
Sen bir nikap kaldırdın,
Daha vardır yedi kat.
Kaldırmazsan yanarım,
Cihanı yakar nârım;
Senin için kalmadı
Bu bende olan ârım.
Aşkın gönlümde kaynar,
Bilmiyen beni kınar;
Bu ateş benden bana,
Ele (1) zararım mı var?
Benden banadır zarar,
İster zarar, ister kâr…
(Emre), kendini terk et,
O Dostun yanına var. (2)
(1) El = başkası, yabancı. Başkalarına bir zararım mı dokunuyor?
(2) Var! = git! 13.8.1944