Gel âşıka dokunma,
Onlar belenmiş gama;
Benziyor, pervaneyi
Celbeden yanmış muma.
Cihanı nura beler;
Körler karanlık derler;
Bu devlete kavuşan,
Zelil olan deliler.
Âşıklar olur zelil,
Taş atar bize her dil;
Âşıka taş atanlar
Sonunda olur alil,
Âşıkta olmaz gönül,
Böyle kurulmuş usûl;
Bu hikmeti bilince
Zilleti ettik kabul.
Bize devlet gerekmez,
Gayriye bu söz denmez;
Bu bir ateşten meyva,
Ölmeyince hiç yenmez.
Bakılmaz hiç rengine
Yetişti meyva gine;
Meyvayı görmek için
Gönül toprağa ine.
Mutlak olmalı toprak,
Tepelemeli ayak;
Eğer toprak olmazsa,
Güneş edemez berrak.
Güneşten alır gıda,
Ârını eder feda;
(Emre) kendini yok bil,
Nail ol bu murada.
13.8.1944