Ey yurt! (1) gelecek sene,
Göçer geliriz yine;
Hakka âşıklar ile
Oynarız döne döne.
Gidiyoruz, elveda!
Böyle buyurdu Hudâ.
Nice âşık oynadı
Allah için burada.
Allah diyerek yandı,
Hak aşkına boyandı;
Gafletin uykusundan
Âhı ile uyandı.
Çok çıktı ah sadası,
Kabul etti Hudâsı;
Hudâyı âşık etti
Âşıkların sadası.
Yazın geliriz tekrar,
Seni etmeyiz inkâr;
Sen ağacın altında
Aşkın hazinesi var.
Yedi yıldır iniler,
Kulağı açık, dinler;
Kulağı kapalılar,
Onlar bulamaz eser.
Dünya da buna misal,
Buraya benzer her hâl;
Sen, aşka perde çeken (2).
Akılda olan hayal!
Hamdülillah, göçeriz,
Aşkın diliyle deriz;
Kimsenin görmediği
Aşk şerbeti içeriz.
Oluruz aşkın kulu.
Yürüdüğümüz yolu;
(Emre) ye emredildi,
Veriyor dolu dolu.
(1) Adana’da bağ evlerinin bulunduğu çevreye “yurt” denir.
(2) Çeken = çekenğ = çekersin. Ey akıllarımızdaki hayal! aşka perde çeken, onu bize bildirmiyen sensin. 3.9.1944