Aşk bizi etti köçek…
Buradan nasıl göçek.
Bu aşkın şerbetini
Mâşûk elinden içek. (1)
Dönelim koşa koşa
Dosta yetişen (kuş)a
Bu aşkın ateşleri
Hâşâ ki gitsin boşa…
Şimdi durmadan yıkar,
Gözümüzden su akar
Birgün zamanı gelir
Yüzümüz Dosta bakar.
Bakalım bizden bize,
Âşık isek o (yüz)e:
Gülüp ferah olalım,
Madem düştük o ize.
Yürüyelim o yola,
Yakamız yola yola;
Dostum! yine aşkı ver,
(Emre) gibi bir kula.
(1) İçelim. 14.9.1944