Ah bu zalim ejderha,
Teslim olsa Allaha
Ölmeğe vâdeyledi,
Hayata ister baha.
Yine yaşar burada,
Durmadan eder edâ;
Onu öldürmek için
Canı eyledik feda.
Biz oluruz muvaffak,
Bize nusrat verdi Hak;
Biz kılıncı alınca
O zalim durur alçak.
Siper al, (1) gayet zalim,
Değildir benim malım; (2)
Birgün onu yiyecek,
Bu benim fakir hâlim.
Her şeye yeter gücü,
Ölür, gelir görücü; (3)
Toprağa kor da kapar
Kefen ile örtücü.
Bu (Emre) neler söyler…
Çün nefsine oldu er;
Her vârından vazgeçti,
Ona Dost yüzü yeter.
(1) “Kendini koru” mânasına.
(2) O zâlimlik, benim sıfatımdır ama beğendiğim, kendime mal ettiğim bir sıfatım değildir, “mudill” sıfatı gibi.
(3) Görücü = Ölüyü görmeğe gelenler. 5.1.1945