Aşk bize yazdırdı kitap,
Bizi dışına etti kap;
Bu hale aldanmıyalım;
Resmimizi ettirdi tab?
Allahın için okuyan,
Hâlimizi ettik ilân;
Dilerim biz gibi olsun,
Okunan sözleri tutan.
Okurken etsinler dikkat,
Hep tefsir olmuştur âyât;
“Nefhatü min rûhî” demiş,
Hep duyanlar bulsun hayat.
Buradan söylemiş Mevlâm,
Duyanı diriltir kelâm;
Bu benim sözüm değildir,
Hak sözüdür, alın ilham.
Kimi duyar, olur sultan,
Kimi duyar bulur Rahman
Kim bu sözü duymaz ise
Onları azdırır şeytan.
Kimi Allah için okur,
Bu yollara başını kor;
Hâlimizi hased eden
Dinler, eder sokur sokur.
Anlıyanlar hep tutar yas,
Kalaylanır gönülde tas;
Bu “kelâm” nurdan kalaydır,
Kalay tutmaz var ise pas.
Kimi okur eder alay,
Hazmeylemek değil kolay;
(Emre) Haktan rice eder,
Doğrulara hep doğsun ay.