Dert bize müjde verdi,
Şükür gönüle girdi;
Rahat ile istedim,
Benden yüzü çevirdi.
Bir mihnete sataştı,
Benlikler benden kaçtı,
Gama razı olunca
Şükür yüzünü açtı.
Biz bakarız gülerek,
Bize bu haller gerek;
Perdeyi kapatmasın,
Biz canımızı verek.
Kapanırsa bu perde,
Bizi düşürür derde;
Dost, yüzünü, gösterir
Nefsine olan merde. (1)
Yakıyor bizi Leylâ,
Gönül bu zevka dala;
Biz ateşe razıyız,
Bu haller bizde kala.
Kalırsak bu hal ile,
Dost durur bizim ile,
(Emre) den can istese
Verecek güle güle.
(1) Dost yüzünü, nefsine mert olana yani nefsine hâkim olana gösterir. 26.1.1945