İmdat et âşıklara,
Âşıktırlar sen Yâr’a;
Niçin bu sevdiğine
Yapmak istersin yara?..
Onlar dayanır nâçâr…
Perdeni yara açar;
Yaraya dayanmıyan
Korkar, bizlerden kaçar.
Seyreylese bizlere:
Ayna olduk Dilbere;
Bakan Mevlâ’yı görür
O aynaya bir kere.
Ayna ateş, tutulmaz,
Bakmıyan Hakkı bulmaz;
Burada yokluk lâzım,
Yok olmıyan, var olmaz.
Yak, o canı et teslim,
Bizlere “yokluk” ilim…
Söz, haznadan (1) geliyor,
Nutk eden ben değilim.
Aşk gelip tutmayınca,
Her vârı yutmayınca,
(Emre) nutk eyliyemez
Canı unutmayınca.
(1) Hazineden. 11.2.1945