Bir cigara ver bana,
O, benim gibi yana… (1)
Ağzımdan çıkan duman,
Şarkı, garbı dolana. (2)
Dolansın etsin aşı
Büyüyüp tutsun arşı…
Âşık gönlü, Balk (3) şehri…
Gül satar orda çarşı.
O gül gönülde biter,
Koku gelirse tüter;
Ben bu hayattan geçtim,
Koku alayım yeter.
Cilâ versin ruhuma,
O çok kokar mazluma;
Yok olanlar kokular,
Nâdân! elini vurma.
Âdem ibret değil mi?
Zevkten hicret değil mi?
Nâdan eli sunarsa,
Hâli zillet değil mi?
O nasiptir meleğe,
Onlar güle el değe;
O gülü görenlere
Bu (Emre) boyun eğe…
(1) Yansın.
(2) Dolansın.
(3) Balk şehri = Belh şehri = hakikat şehri. 4.6.1945