Efgan ettirdin Mevlâm!
Gözünden verdin ilham;
Ateşlere düşürdün,
Niçin acıman (1) Leylâm?..
Ciğerimi çürüttün,
Hasretine yok mu son?
Beni eyledin Mecnun,
Baktın, gözleri yorgun!
Candan bakıyor mahmur,
Canım orda yanıyor;
Kaşın ile kirpiğin
Kalbime basıyor kor.
Yalvarıyor durmadan,
Akar, görünmüyor kan;
Ben kapını beklerim,
Cânân bu mudur ihsan?..
Biraz eyle terahhum,
Beni eyleme mahrum;
(Emre) durmadan erir,
Sanki bir yanıyor mum. (2)
(1) Acıman = acımanğ = acımazsın.
(2) Sanki yanan bir mum gibi durmadan eriyor. 23.6.1945