Gelsin bâdeden içen,
Bu meyhaneye göçen;
Kabrim yol üstü olsun
Seyretsin gelen, geçen.
Kimseler âgâh değil,
Anlatmak olmaz kabil,
Ateşe düştü, yanar
Yanınızda İsmail.
Yanıyor için için
Perilerle bile (1) cin;
Benim bu ateşimi
Kimseler görmez niçin?..
Ateş gelir Yârımdan,
Yanıp geçen vârımdan;
Çokları tâciz oldu
Bilmezler esrarımdan.
Nasıl edem âşikâr…
Der isem, benden kaçar;
Yedi tamu ateşi,
Görünmüyor, bende var.
Ateşten benim acım…
Tatlı geliyor sancım;
İki cihan tutuşur
Benden çıksa kıvılcım.
Yanıyorum beraber,
Kimse almıyor haber;
Bu görünen bedeni
Ateşe tutmuş siper.
Yanıyor içten içe,
Durmayıp gündüz, gece;
Birgün yakar, yok eder,
Bu görünüşüm hiçe.
Yanar, durmaz her zaman
Fakat görünmez duman;
(Emre) ister, yazılmaz
Hak âşıkına ferman.
(1) Bile = beraber. 1.7.1945