Geçemedik bu gaflet dünyasından,
Kurtulmadık bu aklın hülyasından,
Niceleri haşrolup da gidiyor,
Bu iki mundarların sevdasından.
İki âlem böyle gelip giderler,
Tâ ezelden ekilmiştir bu bider, (1)
Bunlar arasında kaybolmş cevher,
İki âleme hükmü böyle eder.
Bizi yakar kendi hükmünü sürer.
Fakat yakar, yanmamamızı ister;
İkisinin arasında saklanan!
Yeter artık, yüzünü bize göster.
Bu dünyaya nereden verdik meyil
Yakamızı almak olmadı kabil;
(Elmalü mâlullah) demiştir Resul
Sahibi sensin, hiç bizlerin değil;
Arkasından (Essahî habîbullah)
Bahillere, dedi, düşmanım Allah;
Ona sevilmeden bulunmaz felâh,
(Emre) bu hâli bilince eder ah.
(1) Bider = tohum. 10.7.1945