Oynuyor iki deli,
Birbirinde var beli;
Kolları sallanırken
Nağme veriyor eli.
Aşka gark olmuş canı,
Terk etmişler cihanı;
Biri öyle deli ki
Elinde var fermanı.
Eline almış, gider,
Gayri ef’âli nider…
Bir güle âşık bülbül,
Onunçün feryad eder.
Bu hâl, getirir dile,
Hacet kalmadı güle;
Bakın siz âşıklara,
İbret oldu bülbüle.
Budur hallerin hası,
Hakikatın duası;
Cihana ateş verir
Âşıkların sadası.
15.7.1945