İyi bakın değirmene,
Kahveyi çekiyor yine;
Kahveyi çektikten sonra
Yapışalım aşk ipine.
Dosta gidelim oradan,
Bizi çıkarsın aradan;
Bizde bu varlık var iken,
Nasıl görünsün Yaradan?..
Göstermez, varlık perdesi…
Candan duyulur mu sesi?
Bütün âşıktan çıkan söz,
Sesi değildir de nesi?..
Kendisidir sözü duyan,
Her tarafta olan ayan;
Görünüyor Dostun yüzü,
Duyamıyor bütün insan.
Anca (1) duyar lâyık olan,
Yok olup da onu bulan;
Bütün sözüm (Emre) yedir:
Duyanın ardında dolan!
(1) Anca = ancak. 15.7.1945