Sükût et gayri yeter (1)
Aslında varsa öter;
Sen seyreyle nebata,
Kendi kökünde biter.
Kolayca aşı tutmaz,
Kök hâlini unutmaz;
Zerrece aşkı olan
Gafil olup da yatmaz.
Kim yanar, olur âgâh;
Gözlerinden doğar mah;
Her meşrep hâli ile
Konuşur, olur ferah.
İzin verdi Yaradan,
Ayrılamaz oradan;
Dilber yüzünü görmez
Kolay kolay her insan.
Yetişir mi mertebe?..
Girmek lâzım mektebe;
Mutlak vasıl olmalı,
Eylemek için tövbe.
Herkes bırakmaz ârı,
Benlik denilen vârı;
(Emre) candan geçince
Melâmet oldu kârı.
(1) Gayri = artık 1.10.1945