Durmadan yanar içerim,
Siper olmadı derim…
Hiç mi insafın kalmadı?
Meded senden ey Dilberim!
Ondan ben isterim meded,
Sevdiğinden eder hiddet;
Âşıklarına o Mâşûk,
Böyle yapar imiş âdet.
Onun için eder viran,
Defineyi eder seyran;
Anla, sen (İsmail Emre),
Vursun, kazmasına dayan.
Sensin defineyi kazan,
Tahammül et, olsun ayan;
Meydana çıkarmak için.
Aşkın cefasına katlan.
Ehli bulur viraneden,
Harabolmak lâzım beden;
Sağlam olsa yürüyemez.
Seni siper eden bu ten.
Her yanını kefen bürür,
İçini kendisi görür;
Çok gözlerden eder siper,
Gizlice alır götürür.
Ham gözlerden eder siper,
Kendisi daim beraber;
Çok senedir (Emre) âşık,
Sen kefeni aç göster.
25.10.1945