Yaktı, gönlümde durdu,
Nazarı beni vurdu;
Gözüne vurulalı
Gaib eyledim yurdu.
Nerdeyim, fark edemem,
Ahraz (1) oldum, diyemem;
Cennet yolu açılsa
Bırakıp da gidemem.
Bakışı beni sardı,
Bu zindandan kurtardı;
Parmağını tutunca
Gökteki ayı yardı.
Hemen oldu iki şak,
Ordan dedi: benim Hak!
(Emre), işaret eyle,
Seyretsin bütün uşşâk.
(1) Ahraz = sağır ve dilsiz. 6.1.1946