Kara günler çabuk geçer,
Herkes ecel suyu içer;
Her hâl, sahibine ait,
Herkes ektiğini biçer.
Biz görüp olalım serin,
Himmeti çoktur Dilberin;
Dedikoduyu terkedip
Hak sözüne kulak verin;
Dinliyenler olur diri,
Girer gönülden içeri;
Her gelenler konar, göçer,
Birinin yoktur eseri.
El renginden bizlere ne…
Seyredin gelip gidene;
Kimseye bakî değildir,
Bura bir misafirhane.
Haktır bu vârın sahibi,
Düğüm eylemeyin ipi.
Gözümüzü biz açalım,
Gitmiyelim onlar gibi.
Seyredelim baka baka,
Biz teslim olalım Hakka;
Ora bize ferağ olsun,
Daim bekler “mülk-i baka”.
Oradır bizlerin yeri,
Orada olalım diri;
Bu hakikati gösterdi
(İsmail Emre) nin pîri.
3.4.1946