Yüzünde vardır nikab,

Gönlümü Yâr ağlattı,
Biz unuttuk cihanı,

Yüzünde vardır nikab,
Açsan, doğar âfitab;
Sana doğru bakmıyan,
Her vakit çeker azab.

Bu azab ile yanar,
Gönlünde cehennem var;
Azaptan kurtulanın
Yüzlerine güler Yâr.

Nura benzer yüzleri,
Ateş etti bizleri;
(Emre) seni görünce
Candan yoktur haberi.

Yüzlerinde var edâ,
Gördü, erdi murada;
Gönüller olur deniz
O denizde yok ada.

Sen göründün Dost! yine,
Gören, gitmez düğüne;
Karanlıktan kurtuldu.
(Emre) dönünce güne. (1)


(1) Gün = Güneş. 4.6.1943