Yönünü çevirir Sultan,

Doldur, Sâkî! ver, içek, (1)
Bu dünyanın çarhı döner her zaman,

Yönünü çevirir Sultan,
Kendi olsan, etsen isyan; (1)
Akıl ile ben! diyenler,
Melek olsa, olur Şeytan.

Sadece Hak kaldı burda,
İstilâ eyledi Hudâ;
Aşk gitse, bizler döneriz,
Sultan gitmiş harap yurda.

Kendisinindir saltanat,
Dimağımızda olan tad;
Birine sahip olursak,
Mekânından O eyler tard.

Huzurunda lâzım yokluk,
Görünürse açar ufuk;
(Emre) bu hâli bilince,
Gördü: ondan başka hiç yok.

Hitam buldu orda ilim,
Anlıyanlar, olur sâlim;
Söyliyen, dinliyen kendi,
O varlığa sahiptir kim?


(1) Fenâfillâh mertebesine erip kendisinin varlığına karışmış olsan bile, isyan ettiğin takdirde, Sultan senden yüzçevirir. 18.6.1950