Yollar bu taklitten geçer,

Yine kemirdi kurtlar,
Görmeğe lâzım gayret,

Yollar bu taklitten geçer,
Tahkik badesinden içer,
(Emre) içer, mahmur olur,
Bakar, sevdiğini över.

Gördü çünkü, unutamaz
Çiğnediğini yutamaz,
İki kaşı mihrab olmuş,
Bakar, daim kılar namaz.

Kıla kıla eder urûç,
Bilmiyenler etti, der, suç,
Bütün orada birleşmiş
Hakikattaki yedi burç.

Her var ordan olur taksim,
Onun için över dilim,
Bütün orda hitam bulmuş
Yazılıp okunan ilim.

Oradan geçilir “hâl”e,
Geçenler bu zevka dala,
(Emre) ye görününce O,
Sesi döndürdü Bilâl’e.

Durmadan okuyor ezen (1),
Seyreder canından bezen,
Yaradanım! lâl oluyor
Varıp o illeri gezen.


(1) Ezan. 25.2.1946