Yeter Cânânım, yeter,

Cânânım! bu ne haldı?
Bazı görünür necef,

Yeter Cânânım, yeter,
Kokun burnuma tüter…
Sen gönlüme düşünce,
Harabım: baykuş öter.

Seni gelse göresim,
Görünür binbir resim;
Sana âşık gözlere
Beni eyledin taksim.

Yaklaşınca yanına,
Karışıyorum sana;
Sen beni üfeledin,
Savurdun sen her yana.

Nerden sevdim ben seni…
Kül eyledin sen beni;
Sen (Emre) yi öldürdün,
Üryandır, ver kefeni.

Giysin de olsun siper.
Kimse almasın haber;
Çünkü seninle oldu.
Kül olunca, beraber.


1.2.1948