İndir (.doc)
Aşk girer mi her cana,
Âşık gerek inana...
Dostu seyreden âşık,
Depik vurur cihana. (1)

Aşk olmuştur müezzin,
Âşıka verir izin;
Gizli sırlar söyliyor
Dilinden bendenizin.

Aşktır âşıka imam,
Ağlarım, hiç göz yummam;
Aşkı, ben size deyim:
Kabul edilmeli gam.

Sen ateşi et kabul,
Burda yok ol, Hakkı bul;
Eğer Dostu istersen,
Yüzünü gör de yok ol.

Yok olursun, görürsen...
Tarifedem size ben:
Dönüp dönüp bakıyor,
Gönül şehrine giden.

Kimisi der: Medîne,
Sahip olmuşlar dine;
O Dost bize bakıyor,
Gözlerden döne döne.

Kimisi dedi: Bağdat;
Görenler, aldı murat...
Kolay kolay görülmez:
Perdeleri yedi kat.

Zor görülür bu şehir...
Geç kalma sen, davran er. (2)
Dinleyin siz (Emre)yi,
Size nice sırlar der.

Çoğu bunu görmemiş,
Çünkü aşka ermemiş;
Bu sırları görenler,
Âşık olana demiş.

Âşık olan yürümüş,
Gözünü kan bürümüş,
Sen her yanda dolusun;
Görmiyenler körümüş. (3)

Bu âlemden kaçılsa,
(Emre), gözün açılsa;
Körler dahi seyreder,
Nuru göze saçılsa.


(1) Depik = tepik, tekme vurmak, tepik vurmak = kıymet vermemek.
(2) Er = erken, çabuk, tez,
(3) Körümüş = kör imiş.