İndir (.doc)
Aşk geldi, bizi sardı,
Benliklerden kurtardı,
Bu gelen nurun seli,
(Kaf)ın dağını yardı.

Bu sele dayanmaz Kaf,
Âşıklarda olmaz havf.
Nasıl edip bilelim...
Zor okunur bu Mushaf.

Âşıklara okundu,
Gönüle irfan kondu;
Bunu kimseler bilmez,
Bu, böyle bir oyundu.

Dostun halleri acı,
Görende olmaz sancı...
Çoğu gelip geçiyor,
Buraya gelen, yolcu...

Çoğu gelip geçiyor,
Sen anla da hayra yor;
Emanetdurur bura, (1)
Seyret: kimler duruyor?..

Emanetdurur bura, (1)
Ârif olanlar dura;
Aşk geldi, bizi aldı,
Hem durdurdu huzûra.

Hakka döndü âşıklar,
Gam aşını kaşıklar,
Nefsini katleylemiş,
Eli kan bulaşıklar.

Kimisi dedi: Ali;
Biliriz biz: o, velî...
Dost yüzünü görenin,
(Emre), candır bedeli.


(1) Emanetdir bura = bu dünya geçicidir.