İndir (.doc)
Bu âleme gelen, geliyor sıbyan,
Aklı, fikri, kendi: anadan üryan;
Berâber doğuyor, nice halleri,
Devredip, oluyor, bir kâmil insan.

Görünmez halleri, içinde gizli,
Kendi üryan gelir, ederler bezli;
Yokluktan yokluğa, gelişle gidiş,
Yolu görünmüyor: kendinden izli.

Giderken oluyor, yol, âşikâre,
Durmadan gidilir, bulunmaz çâre;
Sür'ati görünmez, yel gibi geçer,
Her gelen yürüyor, değil âvâre.

Gitmek istemezler, hemi koşarlar,
Bilmek istiyenler, bilmez, şaşarlar;
Ömür dağı yüksek, kolay çıkılmaz,
Zamânı gelince, görüp aşarlar.

Her varlık gidiyor, esen yel gibi,
Umman deryalara, akan sel gibi;
Sâhip oldukların, orda görünür,
Gözünü açınca, bütün el gibi.

(Emre)! seyreyleyip, ibret almalı,
Diri iken varıp, orda kalmalı;
Götürdüğün: olsun, bir (Kalb-i Selîm);
Kalbde istemezler, bin türlü malı.

Zapteden: Fuzûle Emre
Saat:14.10




12.11.1952