İndir (.doc)

Ay Eskiyince

Nasreddin Hoca’ya sorarlar:

—Ay eskiyince ne yaparlar?

Hoca hiç düşünmeden cevap verir:

—Kırpar, kırpar, yıldız yaparlar.

EMRE’nin Tefsiri:

Yıldız deyince, gökteki yıldızları zannediyorlar, insanların tâlihini, hayatını gökteki yıldızlara bağlamaya çalışıyorlar. Halbuki yıldız, insanların gözleridir. (Yıldızı söndü ) derler, bir insanın öldüğünü anlatmak isterler. Gûyâ insanın gökteki yıldızı sönüp düşünce, o adam ölürmüş. Ölümün üfleyip söndürdüğü yıldızlar, gözlerimizdir, ölen bir insanın gözlerinin feri nasıl söner…

Nasreddin Hoca, bir (Kâmil)in, nazarıyla, halkettiği insanlarda fânî olduğunu, kendini onlarda, onların gözlerinde seyrettiğini, kendindeki (Hakikat) güneşinin, yönünü kendisine dönenlerin yüzlerine, gözlerine vurduğunu, bu hâlin onlarda ve onlarla çoğaldığını anlatmak istiyor. Kendi muhitleşip, parçalanıp kendine bakanlarda fânî; onlar da kendinde fânî.

Nasreddin Hoca, (Tevhîd)i anlatmak istiyor.