İndir (.doc)
Gönlümde yandı çıra,
Ulaşalım bu sırra;
Ben deblek çalıyorum,
Sen bu meydanda sıçra.

Aşk ile doldu meydan,
Seyreylesin bu cihan;
Dostun yüzünü görse
Secde etmez mi insan?..

Eyliyen, olur Rahman,
Zikreder daim lisan;
Adını işitince (1)
Dost olur cümle insan.

Sen gizlendin insana,
Sözün gelmez lisana;
Daima yanmak gerek,
(Emre), bu lâzım sana.

Bu sözler hep âşıka...
Onlar yanar Mâşuk'a
İliğim suya kesti (2)
O Dosta baka baka.

Bakınca beni yaktı,
Kül eyledi bıraktı,
Benim tatlı canıma
Kirpiklerini çaktı.

Yaktın bizleri Mevlâm,
Senin rahmetlerin: gam;
Ateşe düşer ise
(Emre)ye gelir ilham.


(1) Senin adını.
(2) Suya kesmek = su gibi olmak, erimek, su hâline gelmek.