İndir (.doc)
Yâr elinden, dar elinden...
Gece gündüz zâr elinden...
İki cihan zindan oldu,
Zâr elinden, dar elinden...

Kalbe atar pençesini,
İşitemem ben sesini;
Bir dem gelir, fedâ eder
İhsan olmuş kafesini.

Kâh çıkarır gökyüzüne,
Seyrettirir; (Tek Göz)üne;
Kulağımı bitiştirir
Gizli olan o sözüne.

Hayat, olur bir cehennem,
Belâları O eder cem' ;
Tahammülü, gelir, alır.
Der ki: etme aslâ sitem.

Dayanır mı buna yürek,
Eğer olsa insan melek...
Bu hayatı kendi verdi,
Tekrar diyor: elini çek!

Darılıyor, etsen ikrah,
İsyan etsen, olur günah;
Her gecenin arkasından,
Bekle! diyor, vardır sabah.

Bildiğim mi acep suçum?
Derd ile gam eder hücum;
Yanmayınca, ışık vermez,
Senin ateşinden, bir mum...

Ateşlerden çıkar her nûr,
O, yandıkça bâkî durur;
Seyreyleyin: pervâneler,
Gelir, yanar, tutar huzûr.

Gönül! seyret, sen al ibret:
Birgün gider bu emânet;
Bu dünyadan gelmiş, geçmiş
Nice devlet, nice millet...

Onlar gibi sen de olunğ, (1)
Ömür biter, olsa uzun;
Sakın etme bir şikâyet,
Yabancıdan değil, oyun.

Her hâline olsan râzı,
Ondan alınğ sen murâzı; (2)
(Emre)! dedin, sakın etme
Sevdiğine îtirâzı.

Zapteden: V. Değirmenci.
Saat:7.20


(1) Olung = Olursun.
(2) Alınğ = Alırsın.

20.8.1952